Αγάπη

Υπερβολή 'σαι μόνη σου,τα λόγια τι τα θέλω;ό,τι κι αν γράψω, φτωχικό,σου βγάζω το καπέλο.

Συγγνώμη αν υπερέβαλαστον έρωτά μας λίγο,κι είχα αρχίσει πόνους μουστα μάτια σου να πνίγω.

Σε βλέπουν και τρελαίνονται,και το καταλαβαίνεις,κάνουν πολλοί τους τον Σταυρό,στα μέρη που πηγαίνεις.

Όποιος σε δει, το νόημα,των λέξεων του χάνει,βάζεις πολλούς ταξιδευτές,στου νου σου το σεργιάνι.

Δε σβήνει ούτε μια στιγμή,το πάθος μου για σένα,είμαι κομμάτι από χαρτίκι 'σαι για μένα πένα.

Είσαι το φως, ο έρωτας,η θλίψη το σκοτάδι,είσαι τα πάντα της ζωήςκλεισμένα σ' ένα χάδι.

Στο πλάι σου κάθε βραδιά,θέλω να την περάσω,είσαι ό,τι ψάχνω, Γιώργη μου,δίπλα σου θα γεράσω.

Νίκο τον λένε και έρωτα,μες στην ψυχή μου δίνει,μακάρι το συναίσθημα,έτσι να παραμείνει.

Μιας εποχής μου, έρωτας,που σε κρατώ κλεισμένο,με χίλιες σκέψεις στο μυαλό,γιατί είσαι απωθημένο.

Είμαι περήφανος πολύ,για να τα παρατήσω,δεν έμαθα τι πάει να πει,μωρό μου, κάνω πίσω.

Όλη η Κρήτη χαίρεται,στο πρώτο σου το ζάλο,βάνεις το κόσμο σε σεβντά,και πειρασμό μεγάλο.

Σαν κοπελάκι αισθάνομαι,πάλι κοντά σου βιόλα,και ξανά ζωντανεύουνε,τα παραμύθια όλα.

Εξέχασα, και σου ζητώ,μια δεύτερη ευκαιρία,εγώ, που ήσουν τίποτακαι σε ‘κάνα κυρία.

Χίλια τραγούδια του έρωτα,έχουνε γράψει κι ένα,δεν βρέθηκε, να μαρτυρά,το πάθος μου για σένα.

Έχεις μια όμορφη ψυχή,Κική μου σαν λουλούδι,κι όποιος σε βλέπει μια φορά,σε σκέφτεται τραγούδι.

Σαν έκλειψη μου φαίνεταιόποτε σ' αντικρίζω,είσαι μπροστά, φεγγοβολάς,φεύγεις κι εγώ μαυρίζω.

Εγώ για την αγάπη σου,πολλά χατίρια κάνω,γελώ, σαν είσαι δίπλα μου ,και κλαίω όταν σε χάνω.

Ξυπνώ μέσα στα κλάματα,και το κορμί μου καίει,έγινες πάλι η αφορμή,το δάκρυ μου να ρέει.