Όλη η Κρήτη χαίρεται,

Είμαι μικρός, μα φαίνεται,στο βλέμμα μου ο λύκος,και στο Λασίθι κατοικώκαι τ' όνομά μου Νίκος.

Της Κρήτης τα Άγια χώματα,όποιος εχθρός πατήσει,την τύχη που ’χαν Γερμανοί,κι αυτός θα αντικρίσει.

Φαίνεται ο πατέρας σου,πως είναι καλλιτέχνης,γι' αυτό στην Κρήτη περπατά,κινούμενο έργο τέχνης.

Έχω ένα τόπο ιερό,που τον κρατώ δικό μου,κι είναι αιτία η λεβεντιά,που βγάνει το χωριό μου.

Βατόλακκος ένα χωριό,στην Κρήτη με αντρεία,που Τούρκο δεν φοβήθηκε,μήδε και Γερμανία.

Έχω αξία, λεβεντιά,τιμή μα και καμάρι,και μόνο θάνατος μπορεί,'πο μένα να τα πάρει.