Σαν έκλειψη μου φαίνεται

Τα μάτια σου ξεκίνησα,μα τ’ άφησα στη μέση,αλίμονο του ποιητή,που ’ρθει σ’ αυτή τη θέση.

Η πιο όμορφη του ονείρου μου,η πιο όμορφη στη ζήση,όποιος σε δει στον ύπνο του,δεν θέλει να ξυπνήσει.

Είμαι σπουργίτι κι έρχομαι,ξανά εγώ κοντά σου,μα ‘σαι αετός και δε μπορώ,να βγω στο πέταγμά σου.

Γύρνα να πάρουνε φωτιά,στη γειτονιά μου όλα,στην κάψα αυτή του έρωτα,μη με αφήσεις βιόλα.

Η πρώτη έλξη το κορμί,το γέμισε με πάθος,κι ας ξέρω πως δεν έπρεπε,γιατί ‘σουν ένα λάθος.

Τέτοια αγάπη στη ζωή,δεν έχει υπάρξει άλλη,όλη η ζωή μου πάνω σου,αγάπη μου, Μιχάλη.