Δε σβήνει ούτε μια στιγμή,

Εξέχασα, και σου ζητώ,μια δεύτερη ευκαιρία,εγώ, που ήσουν τίποτακαι σε ‘κάνα κυρία.

Αν αισθανθείς καμιά φορά,στα σωθικά σου πόνοΣκέψου κι εμένα, που'μαι εδώ,για σένα' νέ και λιώνω

Πάνω στο τζάμι με κραγιόν,θυμήσου τι ’χες γράψει,ένα λεπτό η αγάπη σου,δεν πρόκειται να πάψει.

Έρωτας ανεκπλήρωτος,φωτιά από δε σβήνει,τα πάντα στάχτη πίσω της,τίποτα δεν αφήνει.

Ξυπνώ μέσα στην κόλασηκι έτσι κυλά η μέρα,αφού 'σαι αλλού και σπάνιανα πούμε καλημέρα.

Πειράγματα που κάνει ο νους,κάθε φορά που κλαίω,θαρρώ πως είσαι δίπλα μου,τον πόνο μου σου λέω.