Στο πλάι σου κάθε βραδιά,

Είμαι σπουργίτι κι έρχομαι,ξανά εγώ κοντά σου,μα ‘σαι αετός και δε μπορώ,να βγω στο πέταγμά σου.

Σπάω τον ήχο της σιωπής,φως μου, γιατί τρομάζω,και τ’ όνομά σου με λυγμούς,αγάπη μου, φωνάζω.

Αν μας χωρίζουν θάλασσες,μ' απόσταση μεγάλη,θα βρω τον τρόπο για να 'ρθω,εγώ κοντά σου πάλι.

Εγώ για την αγάπη σου,πολλά χατίρια κάνω,γελώ, σαν είσαι δίπλα μου ,και κλαίω όταν σε χάνω.

Μπορεί να γίναν παρελθόν,όνειρα που ’χα κτίσει,μα θα ’σαι το καλύτερο,όνειρο που ’χω ζήσει.

Η σκέψη μου συνέχεια,κοντά σου τριγυρίζει,γιατί τσ' αρέσει τ' άρωμα,που η σκέψη σου μυρίζει.