Σε βλέπουν και τρελαίνονται,

Εξέχασα, και σου ζητώ,μια δεύτερη ευκαιρία,εγώ, που ήσουν τίποτακαι σε ‘κάνα κυρία.

Αφήσαμε έναν έρωτα,κάποτε εμείς, Αλέξη,γύρνα και πάρε με αγκαλιά,χωρίς να πούμε λέξη.

Πάνω στο τζάμι με κραγιόν,θυμήσου τι ’χες γράψει,ένα λεπτό η αγάπη σου,δεν πρόκειται να πάψει.

Είδα εγώ τον έρωτα,στα δυο σου μάτια μόνο,η ομορφιά σου σταματά,αγάπη μου, τον χρόνο.

Γελώ μαζί σου στις χαρέςστο κλάμα σου πλαντάζωμα όταν μιλάς για χωρισμό,φεύγω, γιατί τρομάζω.

Μπορεί να είσαι μακριά,σ’ άλλο πλανήτη να ’σαι,όμως τη σκέψη δίπλα σου,στέλνω να μη φοβάσαι.