Λέξεις δικές σας

Πόντος και Κρήτη τα κρατούν,τα σύνορα κλεισμένα,Ελλάδα, μη σ’ αγγίξουνε,χέρια που είναι ξένα.

Φιλοξενία και τιμή,αντρειά και καμάρι,έχουμε όλοι οι Κρητικοί,και ποιος θα μας τα πάρει;

Ανάθεμα σε για μυαλό,κι ήντα καψούρα έχεις,ενώ σου λέει μακριά,πάλι κοντά της τρέχεις.

Όποιος σε βλέπει να γελάς,μόνο χαρά γεμίζει,το γέλιο σου Στυλιάννα μου,απ’ τσ’ άλλες ξεχωρίζει.

Αγάπη, έρωτα, φωτιά,καψούρα μου μεγάλη,όπως με σένα ένιωσα,δεν έχω νιώσει μ’ άλλη.

Πάντα μαζί εγώ κι εσύ,μην το ξεχνάς ποτέ σου,αν μ’ αγαπάς θα φαίνεται,απ’ τις επιλογές σου.

Μπορεί να γίναν παρελθόν,όνειρα που ’χα κτίσει,μα θα ’σαι το καλύτερο,όνειρο που ’χω ζήσει.

Στης μοναξιάς σου την πληγή,που άφησες στον χρόνο,κατέστρεψες μου το κορμίκι άρχισα δα να λιώνω.

Έπρεπε να το κάτεχα,πως ήσουν ένα ψέμα,που ’χες παμπόνηρο μυαλόκαι του διαβόλου βλέμμα.

Η υπομονή μου στέρεψε,αξιοπρέπειά μου,δεν ήθελε και δεν θα ’ρθει,ποτέ στην αγκαλιά μου.

Μου έχεις πάρει το μυαλό,και ζω χωρίς εκείνο,σεβντά μου για χατίρι σου,και τη ζωή μου δίνω.

Στον έρωτα σου τη φωτιά,πέφτω για να με κάψεις,κι αν δεν 'πομείνει τίποτα,τη στάχτη μου να θάψεις.

Έφυγε και παράτησε,ένα κορμί να λιώνει,αφού χαρά της έδωσε,άσ’ την να καμαρώνει.

Ό,τι κι αν γίνει στη ζωή,δίπλα σου θα ’μαι, ξα μου,γιατί σε νιώθω αδερφό,και μη φοβάσαι, ξια μου.

Γιε μου, να έχεις στη ζωή,τύχη, χαρά κι υγεία,δίπλα σε κάθε βήμα σου,να ’χεις την Παναγία.

Δευτέρα και Οκτώβριο,ξυπνώ μ’ άλλο αέρα,ένα σου γέλιο αφορμή,και μια σου καλημέρα.

Ότι κι αν κάνω απ’ το πρωί,μες στο μυαλό μου είσαι,τα πιο τρελά σου όνειρα,έλα μαζί μου ζήσε.

Η πρώτη έλξη το κορμί,το γέμισε με πάθος,κι ας ξέρω πως δεν έπρεπε,γιατί ‘σουν ένα λάθος.