Μιας εποχής μου, έρωτας,

Σε βλέπουν και τρελαίνονται,και το καταλαβαίνεις,κάνουν πολλοί τους τον Σταυρό,στα μέρη που πηγαίνεις.

Ξυπνώ μέσα στην κόλασηκι έτσι κυλά η μέρα,αφού 'σαι αλλού και σπάνιανα πούμε καλημέρα.

Είσαι το φως στη σκοτεινιά,στα σωθικά πνοή μου,είσαι το τέλος κι η αρχή,στην ίδια τη ζωή μου.

Αγάπη, έρωτα, φωτιά,καψούρα μου μεγάλη,όπως με σένα ένιωσα,δεν έχω νιώσει μ’ άλλη.

Όλοι οι γαμπροί να βάλουνε,στα μέσα αγγελία,δε θα σε πάρουν εύκολα,όμορφη Ευαγγελία!

Το χρώμα από τα μάτια σου,μ’ ενός αγγέλου μοιάζει,ποιος είδε άγγελο στη γη,και δεν τονε θαυμάζει;