Αγάπη
145 μαντινάδες
Τέτοια αγάπη στη ζωή,δεν έχει υπάρξει άλλη,όλη η ζωή μου πάνω σου,αγάπη μου, Μιχάλη.
Τον έρωτά σου χάριζα,μέσα στα «σ' αγαπώ» μου,ήσουν και θα 'σαι όσο ζω,το άλλο το μισό μου.
Μ' αρέσουνε τα μάτια σουκι ας μοιάζουνε με ψέμα,όποιος τα δει, θα χάνεται,στου έρωτα το βλέμμα.
Τα μάτια μου ερωτεύτηκαν,τα δυο σου μάτια μόνο,γιατί μου φέρνουνε χαρές,και διώχνουνε τον πόνο.
Έρωτας ανεκπλήρωτος,φωτιά από δε σβήνει,τα πάντα στάχτη πίσω της,τίποτα δεν αφήνει.
Είναι σεβντάς τα μάτια της,κι τ' όνομά της Νίκη,όποιος την δει τα πάντα τουδίνει να του ανήκει.
Τα καστανά τα μάτια σου,και το χαμόγελό σου,φως μου, τον μαγνητίζουνε,όποιον σταθεί εμπρός σου.
Είναι ο σεβντάς σου μια φωτιά,με πυρκαγιά μεγάλη,μέσα θα πέσω να καώ,σαν θες ν' ανάψεις κι άλλη.
Στην Καλαμάτα κοπελιά,θα 'ρθω για να σε κλέψω,κι όποιος σταθεί εμπόδιο,μια σφαίρα θα του πέψω.
Πάνω της όλα καστανά,και μ' έκανε κομμάτια,και τα μαλλιά της καστανά,και καστανά τα μάτια.
Όλη η ζωή μου όνειρο,μέσα στα δυο σου χέρια,εγώ στη γη γεννήθηκα,μα μ' έχεις πάει στ' αστέρια.
Αν μας χωρίζουν θάλασσες,μ' απόσταση μεγάλη,θα βρω τον τρόπο για να 'ρθω,εγώ κοντά σου πάλι.
Τον έρωτά μου χάρισμακάνω σε σένα, Γιάννη,ο νους μου σκέψεις όμορφεςμόνο με σένα κάνει.
Όλοι οι γαμπροί να βάλουνε,στα μέσα αγγελία,δε θα σε πάρουν εύκολα,όμορφη Ευαγγελία!
Στείλε Μαρίνα να σου πω,μες στο μυαλό τι έχω,στιγμές που ζήσαμε μαζί,σαν θησαυρό προσέχω.
Δεν έχω, φως μου, δύναμητον χρόνο να γυρίσω,έλα εδώ στο σήμερα,να σε ξαναγαπήσω.
Τα μάτια σου είν' όμορφα,μα αυτό που μοιάζει ψέμα,είναι το φως που βγάζουνε,και χάνομαι στο βλέμμα.
Μες στην αγάπη κολυμπώ,μ' ένα χαμόγελό σου,μάλλον το άλλο μου μισό,είναι, κερά, δικό σου.