Είναι ο σεβντάς σου μια φωτιά,

Όταν σε βλέπω να περνάς,με πιάνει μια λαχτάρα,κι αναρωτιέμαι μέσα μου,να μ’ αγαπάει άρα;

Δεν έχω, φως μου, δύναμητον χρόνο να γυρίσω,έλα εδώ στο σήμερα,να σε ξαναγαπήσω.

Λαμπάδα έχει το κορμί,και το μαλλί κατράμι,κι όποιος τη δει χαμογελά,και τον σταυρό του κάνει.

Τον ουρανό με χρώματα,για σένα θα στολίσω,μα αν μου πεις «και ρίξε τον»,θα τον εκαταλύσω.

Τα μάτια σου είν' όμορφα,μα αυτό που μοιάζει ψέμα,είναι το φως που βγάζουνε,και χάνομαι στο βλέμμα.

‘Ενα φιλί απ’ τα χείλη σου,κι ας γίνουν όλα στάχτη,από όταν τα αντίκρυσα,τα’ χω, μωρό μου, άχτι.