Μες στην αγάπη κολυμπώ,

Σε βλέπουν και τρελαίνονται,και το καταλαβαίνεις,κάνουν πολλοί τους τον Σταυρό,στα μέρη που πηγαίνεις.

Νίκη μου, θα ’ναι νίκη μου,μια μέρα να σε νιώσωκαι την υπόλοιπη ζωή,ό,τι έχω να σου δώσω.

Λιβάνισες κι η ευωδιά,που βγάζει το λιβάνι,ό,τι κι αν τρώει το κορμί,φως μου, καλά το κάνει.

Γελώ μαζί σου στις χαρέςστο κλάμα σου πλαντάζωμα όταν μιλάς για χωρισμό,φεύγω, γιατί τρομάζω.

Εγώ 'μαι αλλού, μα πάντοτεκρατώ κάτι δικό σου,Σαλονικιέ, με τρέλανεςκαι ζω με τον καημό σου.

Όλη η Κρήτη χαίρεται,στο πρώτο σου το ζάλο,βάνεις το κόσμο σε σεβντά,και πειρασμό μεγάλο.