#αγάπη

Δυο λέξεις έχουν χαραχτεί,για πάντα στην καρδιά μου,κι ήταν η πρώτη σου φορά,που φώναξες «μπαμπά μου».

Ότι καλύτερο μπορώ,για τα παιδιά μου κάνω,γιατί είν' αυτά που πίσω μου,θα αφήσω όταν πεθάνω.

Αν μαθευτεί πως πέθανα,μη το περάσεις ψέμα,είναι απλό, σε λάτρευα,πιο πάνω απ’ τον καθένα.

Με ρώτησαν τι έπαθα,κι έδειξα τη μορφή σου,κι είπαν «καλά σου ξέτελα»κι η Παναγιά μαζί σου.

Γράφω για το χατίρι σου,γράφω και ξανά γράφω,λέξεις πολλές και όνειρα,που μαζεμένα τα 'χω,

Εγώ για την αγάπη σου,πολλά χατίρια κάνω,γελώ, σαν είσαι δίπλα μου ,και κλαίω όταν σε χάνω.

Έμαθα, για χατίρι σου,να μη ρωτώ τα πρέπει,κι έκανε πάντα η καρδιάγια σένα πως δεν βλέπει.

Κατεστραμμένος ουρανός,πάνω στη γη όλα μαύρα,τέτοια αγάπη, κοπελιά,στον κόσμο δεν ξανά 'Βρα.

Στείλε μια λέξη, όποια θες,μια στοιχειωμένη λέξη,να κάνω εγώ το δάκρυ σουσαν ποταμό να τρέξει.

Πήγε η ώρα δυόμιση,μα ύπνος δε με πιάνειγιατί στιγμές που ζούσαμεκοιτάζω στο ταβάνι.

Είμαι σπουργίτι κι έρχομαι,ξανά εγώ κοντά σου,μα ‘σαι αετός και δε μπορώ,να βγω στο πέταγμά σου.

Αν θες, να μάθεις πως περνώ,κάνε τον κόπο κι έλαμήπως, γλιτώσεις το κορμί,πού έφερες στη τρέλα.

Νίκη μου, θα ’ναι νίκη μου,μια μέρα να σε νιώσωκαι την υπόλοιπη ζωή,ό,τι έχω να σου δώσω.

Αγκάθι μες στη σκέψη μουτου ρολογιού οι ώρεςόσες δεν ήρθες να με δεις,δε λιάζει, μόνο μπόρες.

Το όνομα της.. Έλενα,αυτή που μου έχει κλέψεικαρδιά, μυαλό, αισθήματα,και θα με καταστρέψει.

Ξυπνώ μέσα στην κόλασηκι έτσι κυλά η μέρα,αφού 'σαι αλλού και σπάνιανα πούμε καλημέρα.

Αφήνω την ανάσα μου,στο παγωμένο τζάμικαι γράφω με τα χέρια μου,γύρνα μωρό μου φτάνει.

Μες στη σιωπή το δάκρυ μουσταλιά σταλιά θ' αφήσωέρωτα ανεκπλήρωτε..πως να σε λησμονήσω;;;