Το όνομα της.. Έλενα,

Εστέρεψε η έμπνευση,που ’χα για σένα τόση,μα μια σου λέξη ικανή,να τη ξανά φουντώσει.

Μπροστά περνάς και πίσω σου,μοσχοβολάνε όλα,ξεχνώ τα πάθη του σεβντά,και πάνε στη καλιώρα.

Εγώ 'μαι αλλού, μα πάντοτεκρατώ κάτι δικό σου,Σαλονικιέ, με τρέλανεςκαι ζω με τον καημό σου.

Η πιο όμορφη του ονείρου μου,η πιο όμορφη στη ζήση,όποιος σε δει στον ύπνο του,δεν θέλει να ξυπνήσει.

Γύρνα να πάρουνε φωτιά,στη γειτονιά μου όλα,στην κάψα αυτή του έρωτα,μη με αφήσεις βιόλα.

Σαν θησαυρό σε κράτησα,κρυφά για το καλό μου,ήσουν και θα 'σαι μια ζωή,εσύ το ακριβό μου.