Κατεστραμμένος ουρανός,

Όταν σε βλέπω να περνάς,με πιάνει μια λαχτάρα,κι αναρωτιέμαι μέσα μου,να μ’ αγαπάει άρα;

Όλη η Κρήτη χαίρεται,στο πρώτο σου το ζάλο,βάνεις το κόσμο σε σεβντά,και πειρασμό μεγάλο.

Ένα αστέρι σου κρατώ,κι απάνω του ανέβα,είσαι η ομορφότερη,σ’ αυτόν τον κόσμο, Εύα.

Στον έρωτα σου τη φωτιά,πέφτω για να με κάψεις,κι αν δεν 'πομείνει τίποτα,τη στάχτη μου να θάψεις.

Για πάντα, σου το φώναζα,μέχρι να μπω στο χώμα,όμως κι εκεί σε αγαπώ,πάντα και λίγο ακόμα.

Στείλε Μαρίνα να σου πω,μες στο μυαλό τι έχω,στιγμές που ζήσαμε μαζί,σαν θησαυρό προσέχω.