Μες στη σιωπή το δάκρυ μου

Τις νύχτες που 'μαι μόνος μου,και σκέφτομαι εσένα,βρίσκω συχνά τα μάτια μου,αγάπη μου, κλαμένα.

Ήρθες ξανά σαν όνειρο,την ώρα που κοιμόμουν,και όσες στιγμές περάσαμε,δίπλα μου εδά ξαπλώνουν.

Άμε να βρεις και τον παππού,παρέα τώρα να 'στε,κι οι δυο μαζί μια αγκαλιά,τίποτα μη φοβάστε.

Ξυπνώ μέσα στα κλάματα,και το κορμί μου καίει,έγινες πάλι η αφορμή,το δάκρυ μου να ρέει.

Μέσα στο νου χαρές κρατώ,και έχω φυλαγμένες,παλιές στιγμές που ζήσαμε,στα χρόνια ξεχασμένες.

Το όνομα της.. Έλενα,αυτή που μου έχει κλέψεικαρδιά, μυαλό, αισθήματα,και θα με καταστρέψει.