Λέξεις δικές σας

Μία βραδιά ανέ βρεθείς,φίλε μου στην Αθήνα,η κεφαλή σου θα πονά,μπάρε μου έναν μήνα.

Όλοι οι γαμπροί να βάλουνε,στα μέσα αγγελία,δε θα σε πάρουν εύκολα,όμορφη Ευαγγελία!

Στείλε Μαρίνα να σου πω,μες στο μυαλό τι έχω,στιγμές που ζήσαμε μαζί,σαν θησαυρό προσέχω.

Τα μάτια σου είν' όμορφα,μα αυτό που μοιάζει ψέμα,είναι το φως που βγάζουνε,και χάνομαι στο βλέμμα.

Έχω το μαυρομάνικο,μαχαίρι μου στη ζώνη,να κόβω σκέψεις σου παλιές,που δεν τις σβήνουν χρόνοι.

Μες στην αγάπη κολυμπώ,μ' ένα χαμόγελό σου,μάλλον το άλλο μου μισό,είναι, κερά, δικό σου.

Πάλι κερδίζεις την πρωτιά,βασίλισσα στη στέψη,όσα κι αν έχω στο μυαλό,είσαι η πρώτη σκέψη.

Γίγαντα μου στις κορυφές,να στέκεσαι και μόνο,κι εγώ ας είμαι χαμηλάπάλι θα καμαρώνω.

Μπορεί να φύγω, να χαθώ,να μπω βαθιά στο χώμα,μα να θυμάσαι οι στίχοι μου,θα λεν «Μα Ζω ακόμα».

Να 'ταν η σκέψη μου κλωστή,να έκοβα το νήμα,παρά να κλαίω τα όνειραπου άφησες στο μνήμα.

Μες στο χορό άλλη καμιά,με τα δικά σου ζάλα,την Κρήτη κι αν εγύρισα,δεν ξαναβρήκα άλλα.

Σαν θησαυρό σε κράτησα,κρυφά για το καλό μου,ήσουν και θα 'σαι μια ζωή,εσύ το ακριβό μου.

Ένα χαμόγελο πολύ,μου πέφτει κοπελιά μου,γιατί γελάς και λιάζεται,ολόκληρη η καρδιά μου.

Όποιος στα χέρια σε κρατά,βαστά τα πάθη όλα,κι είναι πολλοί που καίγονται,για αυτά τα πάθη βιόλα.

Αχαριστία της καρδιάς,να δίνω και να χάνεις,γιατί αγάπη σου 'δινα,μα εκεί ψηλά δε φτάνεις.

Αγάπη να 'χεις στη καρδιά,μ' αγάπη να βαδίζεις,αγάπη δίδαξε ο Χριστός,μ' αγάπη να πορίζεις.

Μία κλωστή αφήσανε,τα όμορφα σου ρούχα,κι 'ναι η ομορφότερη,μία κλωστή απού'χα.

Τα μάτια σου με γέμισαν,μ' ένα καράβι πόνο,μα είμαι εδώ να τα θωρώ,εκείνα θέλω μόνο.