Λέξεις δικές σας

Στέκω να δω να έρχεσαι,εσύ φθινόπωρό μου,στα πρωτοβρόχια να κρυφτεί,το δάκρυ το δικό μου.

Σου είπα «σ’ ερωτεύτηκα»,και μου ’πες «έχω άλλη»,κι έγινες πόνος του σεβντά,κι ανάμνηση μεγάλη.

Η ομορφιά στον άνθρωπο,δεν είναι το κορμί του,αυτό χαλά μες στον καιρό,μα μένει η ψυχή του.

Ένα αστέρι σου κρατώ,κι απάνω του ανέβα,είσαι η ομορφότερη,σ’ αυτόν τον κόσμο, Εύα.

Σαν ήρθες στη ζωή μου εσύ,γέμισε η γη λουλούδια,χρόνια πολλά απ’ την μαμά,μ’ όνειρα και τραγούδια.

Τέτοια αγάπη στη ζωή,δεν έχει υπάρξει άλλη,όλη η ζωή μου πάνω σου,αγάπη μου, Μιχάλη.

Τον έρωτά σου χάριζα,μέσα στα «σ' αγαπώ» μου,ήσουν και θα 'σαι όσο ζω,το άλλο το μισό μου.

Με πλήγωσαν οι πράξεις σου,τα λόγια σου ένα ψέμα,ό,τι χαρά κι αν σου ’φτιαξα,την γέμισες με αίμα.

Ο κολλητός είν’ αδερφός,καλλιά κι απ’ αδερφό σου,τον κολλητό στα δύσκολα,θα έχεις στο πλευρό σου.

Ο πόνος είναι δάσκαλος,και μαθητής συγχρόνως,και θα το δεις στο μάθημα,στην τάξη θα 'σαι μόνος.

Όπου κι αν πάει ο Πανάης,ο τόπος μόνο λιάζει,γιατί χαρά απ’ τα μάτια του,σ’ όλο τον κόσμο βγάζει.

Μ' αρέσουνε τα μάτια σουκι ας μοιάζουνε με ψέμα,όποιος τα δει, θα χάνεται,στου έρωτα το βλέμμα.

Ο θάνατός σου στο μυαλό,θα πω πως είν' παιχνίδι,να μη πονώ που σ' έχασα,γιαγιά, καλό ταξίδι.

Άμε να βρεις και τον παππού,παρέα τώρα να 'στε,κι οι δυο μαζί μια αγκαλιά,τίποτα μη φοβάστε.

Τα μάτια μου ερωτεύτηκαν,τα δυο σου μάτια μόνο,γιατί μου φέρνουνε χαρές,και διώχνουνε τον πόνο.

Έρωτας ανεκπλήρωτος,φωτιά από δε σβήνει,τα πάντα στάχτη πίσω της,τίποτα δεν αφήνει.

Έναν άντρα θα αγαπώ,και θα 'χω στην καρδιά μου,και μαντινάδα θα γραφτεί,για σένα 'νε, μπαμπά μου.

Είναι σεβντάς τα μάτια της,κι τ' όνομά της Νίκη,όποιος την δει τα πάντα τουδίνει να του ανήκει.