Σαν ήρθες στη ζωή μου εσύ,

Ο αρχηγός είναι παρών,πάσα αρχή παυσάτω,ρουφιάνοι δε σας πέρασε,θα σας πατήσω κάτω.

Ρουφιάνο δεν φοβήθηκα,κι ας μου ’κανε τον λύκο,όλοι τους είναι τίποτα,μηδέν εις το πηλίκο.

Αυτό που κάνω άπειρο,στον χρόνο δεν τελειώνει,θα γράφω μια, ή δυο, ή τρεις,κάθε που ξημερώνει.

Πως να χωρέσουν στα γραπτά,αυτό που βλέπω Θεέ μου,όλες οι λέξεις φτωχικές,και κακοφαίνεται μου.

Ό,τι κι αν γίνει στη ζωή,κατέχω το αλαβάρι,κι έτσι αντέχω τσι καημούς,και τση καρδιάς τα βάρη.

Μια προδοσία η ζωή,όπου και να κοιτάξειςάφησε πίσω τους κακούς,αν θες μπροστά να φτάξεις.