Δευτέρα και Οκτώβριο,

Μες στη συνείδηση πολλάμα χρέος έχω ένα,να μην αφήσω άνθρωπο,να σε πονέσει εσένα.

Δε σβήνει ούτε μια στιγμή,το πάθος μου για σένα,είμαι κομμάτι από χαρτίκι 'σαι για μένα πένα.

Εγώ για την αγάπη σου,πολλά χατίρια κάνω,γελώ, σαν είσαι δίπλα μου ,και κλαίω όταν σε χάνω.

Υπερβολή 'σαι μόνη σου,τα λόγια τι τα θέλω;ό,τι κι αν γράψω, φτωχικό,σου βγάζω το καπέλο.

Τα πάντα μου, της χάρισα,φεγγάρι αν θυμάσαι,τρέξε και πες της "σ' αγαπώ"να πάψεις να λυπάσαι.

Η σκέψη μου συνέχεια,κοντά σου τριγυρίζει,γιατί τσ' αρέσει τ' άρωμα,που η σκέψη σου μυρίζει.