Μπορεί να γίναν παρελθόν,

Μες στην αγάπη κολυμπώ,μ' ένα χαμόγελό σου,μάλλον το άλλο μου μισό,είναι, κερά, δικό σου.

Τον έρωτά μου μαρτυρώ,στ’ αγάπης σου το πάθος,είναι δεν είναι το σωστό,είναι δεν είναι λάθος.

Εξέχασε το στόμα μου,το γέλιο πώς το βγάζει,αφού του λείπεις δεν γελά,μονάχα αναστενάζει.

Αγκάθι μες στη σκέψη μουτου ρολογιού οι ώρεςόσες δεν ήρθες να με δεις,δε λιάζει, μόνο μπόρες.

Δεν έχω, φως μου, δύναμητον χρόνο να γυρίσω,έλα εδώ στο σήμερα,να σε ξαναγαπήσω.

Όλοι οι γαμπροί να βάλουνε,στα μέσα αγγελία,δε θα σε πάρουν εύκολα,όμορφη Ευαγγελία!