Ξετελεμένο αν με δεις,

Γιε μου, να έχεις στη ζωή,τύχη, χαρά κι υγεία,δίπλα σε κάθε βήμα σου,να ’χεις την Παναγία.

Η μαντινάδα θα γραφτεί,μ’ ό,τι στο νου μου έχω,γι’ αυτό τις λέξεις πριν τις πω,κερά μου, τις προσέχω.

Είν’ η ζωή μια θάλασσα,με κύματα μεγάλα,κι ώσπου να βγεις απ’ τον βυθό,σε ’χουν σκεπάσει κι άλλα.

Όποτε νιώθεις μοναξιά,ή φόβο στη ζωή σου,να με φωνάζεις να ’ρχομαι,να γιάνω την πληγή σου.

Τη μοίρα γράφω μόνος μου,τα πεπρωμένα θα έρθουν,όμως, για κείνα άνιση,η μάχη που θα έχουν.

Μάνια και μάνα σύνωμα,ταιριάζουν σαν μια λέξη,αλίμονο σ' όποιον μπορεί,με 'να απ' τα δυο να παίξει.