Όποτε νιώθεις μοναξιά,

Σαν σήμερα την ένιωσα,την πρώτη μου ανάσα,θα πολεμώ μέχρι να βγει,και να βρεθώ στην κάσα.

Τιμή, αντρεία, λεβεντιά,μες στην ψυχή χωμένα,να πολεμώ της μοίρας μου,τα μαύρα πεπρωμένα.

Στη σκοτεινιά του κόσμου μας,και μέσα στην κακία,μόνο με σένα προχωρώ,γλυκιά μου Παναγία.

Ό,τι κι αν γίνει στη ζωή,δίπλα σου θα ’μαι, ξα μου,γιατί σε νιώθω αδερφό,και μη φοβάσαι, ξια μου.

Ό,τι κι αν βάλω στο μυαλό,να ξέρεις θα πετύχω,φόρα θα παίρνω με μπουνιές,να ξετρυπώ τον τοίχο.

Πως να χωρέσουν στα γραπτά,αυτό που βλέπω Θεέ μου,όλες οι λέξεις φτωχικές,και κακοφαίνεται μου.