Θεέ μου, δώσ' μου δυο λεπτά,

Ότι καλύτερο μπορώ,για τα παιδιά μου κάνω,γιατί είν' αυτά που πίσω μου,θα αφήσω όταν πεθάνω.

Μια προδοσία η ζωή,όπου και να κοιτάξειςάφησε πίσω τους κακούς,αν θες μπροστά να φτάξεις.

Στέλνει η μοίρα τους καημούς,μπας σηκωθώ και φύγω,μα είμαι τρελός, στα χέρια μου,τους πιάνω και τους πνίγω.

Όλοι μπορεί να φύγουνε,αν κάπου έχεις μπλέξει,εκτός τη μάνα π’ αγαπά,χωρίς να πει μια λέξη.

Η ομορφιά στον άνθρωπο,δεν είναι το κορμί του,αυτό χαλά μες στον καιρό,μα μένει η ψυχή του.

Περνούν τα χρόνια, χάνονται,μα πρόσεχε μη σβήσεις,τα παιδικά σου όνειρα,κι αυτές τις αναμνήσεις.