Μια προδοσία η ζωή,

Ξετελεμένο αν με δεις,να σέρνομαι μπροστά σου,μπορείς να πεις πως νίκησες,όμως, κερά μου, ξα σου.

Έχω αξία, λεβεντιά,τιμή μα και καμάρι,και μόνο θάνατος μπορεί,'πο μένα να τα πάρει.

Τη βάπτισαν και τ’ όνομα,αυτής είναι Μαρία,να τη φυλάει ο Χριστός,μαζί κι η Παναγία.

Είμαι περήφανος πολύ,για να τα παρατήσω,δεν έμαθα τι πάει να πει,μωρό μου, κάνω πίσω.

Ξάδερφε Νίκο, δύναμη,μόνος ποτέ δε θα ΄σαι,δίπλα σου και στον πόλεμο,θα ΄ρθω να μη φοβάσαι.

Μ' αρέσει κρύο με βροχή,και μια φωτιά μεγάλη,με φίλους, και παλιό κρασί,να κάνουμε κεφάλι.