Περνούν τα χρόνια, χάνονται,

Όπου κι αν πάει ο Πανάης,ο τόπος μόνο λιάζει,γιατί χαρά απ’ τα μάτια του,σ’ όλο τον κόσμο βγάζει.

Πως να χωρέσουν στα γραπτά,αυτό που βλέπω Θεέ μου,όλες οι λέξεις φτωχικές,και κακοφαίνεται μου.

Σαν σήμερα την ένιωσα,την πρώτη μου ανάσα,θα πολεμώ μέχρι να βγει,και να βρεθώ στην κάσα.

Αγάπη να 'χεις στη καρδιά,μ' αγάπη να βαδίζεις,αγάπη δίδαξε ο Χριστός,μ' αγάπη να πορίζεις.

Μη κρίνεις για να μη κριθείς,μη βλάψεις, μη σε βλάψουν,μόνο αγάπη να σκορπάς,κι όλα με μιας θα φτιάξουν.

Ό,τι κι αν γίνει στη ζωή,δίπλα σου θα ’μαι, ξα μου,γιατί σε νιώθω αδερφό,και μη φοβάσαι, ξια μου.