Προτού χαθούν τα δάκρυα,

Κλείσε τα μάτια και θα δεις,πως η ζωή μου μοιάζειέτσι να γίνει κι η ζωήκείνου που σ’ αγκαλιάζει

Όταν περνούσες δύσκολα,σου στάθηκα σαν βράχος,κι έφυγες, με παράτησες,στο πρώτο μου το λάθος.

Καρδιά μου, θα 'ρθει, μη πονάς,λιγάκι άκουσέ με,σε ξεγελώ με ψέματα,καρδιά, συγχώρεσέ με.

Η υπομονή μου στέρεψε,αξιοπρέπειά μου,δεν ήθελε και δεν θα ’ρθει,ποτέ στην αγκαλιά μου.

Κι αν έχουν δει τα μάτια μου,μα αυτό μου φέρνει τρόμο,να 'σαι, κερά μου, αγκαλιά,με άλλον μες στον δρόμο.

Καλιά να ήμουν δίπλα σου,στης Σταύρωσης την ώρα,παρά να ζω να τη θωρώ,μ’ άλλον, Χριστέ μου, τώρα.