Όταν περνούσες δύσκολα,

Είναι ο καημός του φεύγα σουθάνατος που τρομάζει,ότι μπορεί να 'ρθει μια εποχή,άλλη να σ' αγκαλιάζει.

Πριν το ζητήσεις στο ’δινα,εσύ όμως αντιθέτως,ουδείς αχαριστότεροςτου ευεργετηθέντος.

Σου είπα «σ’ ερωτεύτηκα»,και μου ’πες «έχω άλλη»,κι έγινες πόνος του σεβντά,κι ανάμνηση μεγάλη.

Του έρωτα σου αποθυμιά,με πιάνει μια στο τόσο,τον χωρισμό σου δύναμη,δεν βρήκα να σκοτώσω.

Ανάθεμα τα μάτια σου,ομορφοκοπελιά μου,και έκαψαν στο φεύγα σου,όλα τα όνειρα μου.

Τα χέρια μου το άνοιξαν,το μνήμα των ονείρων,κι είχα για σένα φτιάξει εγώ,τ’ άπειρα των απείρων.