Χωρίς εσένα δίπλα μου,

Στέκω να δω να έρχεσαι,εσύ φθινόπωρό μου,στα πρωτοβρόχια να κρυφτεί,το δάκρυ το δικό μου.

Εγκλωβισμένο το μυαλό,σε λέξεις και εικόνες,σαν το παιδί δημοτικού,που βάνουνε κανόνες.

Μέσα στο νου χαρές κρατώ,και έχω φυλαγμένες,παλιές στιγμές που ζήσαμε,στα χρόνια ξεχασμένες.

Κάθε χρονιά τέτοια εποχή,γυρίζω στο χωριό μου,μ' αρέσει μες στον Αύγουστο,να διώχνω τον καημό μου.

Μπορεί να ήρθε το πρωί,κι ο ήλιος να χαράζει,μα τέλειωσε το όνειρο,κι η μέρα με τρομάζει.

Δε με φοβίζει ο χωρισμός,ό,τι πονά τ' αντέχω,μα με πονά να σε θωρώ,φως μου, κι να μη σ' έχω.