Κάθε χρονιά τέτοια εποχή,

Έχω αξία, λεβεντιά,τιμή μα και καμάρι,και μόνο θάνατος μπορεί,'πο μένα να τα πάρει.

Φιλοξενία και τιμή,αντρειά και καμάρι,έχουμε όλοι οι Κρητικοί,και ποιος θα μας τα πάρει;

Ξέρεις τι μας κρατά ψηλά,σε τούτονε τον τόπο;Πρώτον είναι η λεβεντιά,και δεύτερον, το πρώτο.

Δύο νέοι μας χαθήκανε,στους κρητικούς τους δρόμους,κι είναι βαρύ κι ασήκωτο,το πένθος μας στους ώμους.

Έχω ένα τόπο ιερό,που τον κρατώ δικό μου,κι είναι αιτία η λεβεντιά,που βγάνει το χωριό μου.

Για πάντα ανυπόταχτος,στα όρη σαν αγρίμι,κι απού μπορεί κι απάνω του,ας έρθει να με κρίνει.