Μέσα στο νου χαρές κρατώ,

Δε σκύβω το κεφάλι μου,κι ας πέσουν να με φάνε,μάθαν στα χρόνια τα βουνάτον πόνο ν’ αψηφάνε.

Μες στη σιωπή το δάκρυ μουσταλιά σταλιά θ' αφήσωέρωτα ανεκπλήρωτε..πως να σε λησμονήσω;;;

Όταν χαθώ, τα λόγια μου,θα έχεις πίσω μόνο,να σου κρατάνε συντροφιά,τις νύχτες μες στον πόνο.

Με τη σιωπή σου συζητώ,και στο κενό κοιτάζω,σαν τον τρελό κατάντησα,για σένα και τρομάζω.

Ο θάνατός σου στο μυαλό,θα πω πως είν' παιχνίδι,να μη πονώ που σ' έχασα,γιαγιά, καλό ταξίδι.

Πειράγματα που κάνει ο νους,κάθε φορά που κλαίω,θαρρώ πως είσαι δίπλα μου,τον πόνο μου σου λέω.