Θεέ μου που 'χεις δύναμη

Δεν σκότωσα τους δαίμονες,κατάπια την ψυχή τους,στα ίσια τους γονάτισα,και γέλαγα μαζί τους.

Περνούν τα χρόνια, χάνονται,μα πρόσεχε μη σβήσεις,τα παιδικά σου όνειρα,κι αυτές τις αναμνήσεις.

Η μαντινάδα θα γραφτεί,μ’ ό,τι στο νου μου έχω,γι’ αυτό τις λέξεις πριν τις πω,κερά μου, τις προσέχω.

Μ' αρέσει κρύο με βροχή,και μια φωτιά μεγάλη,με φίλους, και παλιό κρασί,να κάνουμε κεφάλι.

Ότι κι αν φέρει η ζωή,καθόλου δε με νοιάζει,έχω τον γιο μου δίπλα μου,αυτόν να μ' αγκαλιάζει.

Όποιος σε βλέπει να γελάς,μόνο χαρά γεμίζει,το γέλιο σου Στυλιάννα μου,απ’ τσ’ άλλες ξεχωρίζει.