Πριν πεις πως δεν σ’ αγάπησα,

Πάνω σου ανεξίτηλος,θα μείνω μες στον χρόνο,ότι χαρά κι αν ακουμπάς,να στη γεμίζω πόνο.

Εξέχασα, και σου ζητώ,μια δεύτερη ευκαιρία,εγώ, που ήσουν τίποτακαι σε ‘κάνα κυρία.

Προτού χαθούν τα δάκρυα,και πέσουνε στο χώμα,πες μου πως ήταν ψέματα,κι μ’ αγαπάς ακόμα.

Ανάθεμα τα μάτια σου,ομορφοκοπελιά μου,και έκαψαν στο φεύγα σου,όλα τα όνειρα μου.

Δεν έχω, φως μου, δύναμητον χρόνο να γυρίσω,έλα εδώ στο σήμερα,να σε ξαναγαπήσω.

Όταν κοιτώ στα μάτια σου,πολύ μου τη θυμίζεις,δεν είσαι αυτή που αγαπώ,απλά να το γνωρίζεις.