Η μέρα έχει γρουσουζιά,

Μια μαντινάδα δε χωρεί,να γράψω για την Κρήτη,γιατί 'ναι η ομορφότερη,απ' όλο τον πλανήτη.

Στον Μυλοπόταμο θα βρειςτον Νίκο και τον Γιάννη,δυο άντρες, που 'ναι δύσκολοκανείς να τους πικράνει.

Ότι κι αν πω μου φαίνεταιλίγο, μικρό, λιγάκι,ΤΙΜΗ στην Κρήτη μου λοιπόνμε το μαντιναδάκι.

Θα δεις, θα 'ρθει μιαν εποχή,χιλιοτραγουδισμένη,που μαντινάδες θ' ακουστούνσ' όλη την οικουμένη.

Κάθε χρονιά τέτοια εποχή,γυρίζω στο χωριό μου,μ' αρέσει μες στον Αύγουστο,να διώχνω τον καημό μου.

Δύο νέοι μας χαθήκανε,στους κρητικούς τους δρόμους,κι είναι βαρύ κι ασήκωτο,το πένθος μας στους ώμους.