Για πάντα, σου το φώναζα,

Μπορεί να γίναν παρελθόν,όνειρα που ’χα κτίσει,μα θα ’σαι το καλύτερο,όνειρο που ’χω ζήσει.

Έρωτας ανεκπλήρωτος,φωτιά από δε σβήνει,τα πάντα στάχτη πίσω της,τίποτα δεν αφήνει.

Πάντα μαζί εγώ κι εσύ,μην το ξεχνάς ποτέ σου,αν μ’ αγαπάς θα φαίνεται,απ’ τις επιλογές σου.

Αν μας χωρίζουν θάλασσες,μ' απόσταση μεγάλη,θα βρω τον τρόπο για να 'ρθω,εγώ κοντά σου πάλι.

Γύρνα να πάρουνε φωτιά,στη γειτονιά μου όλα,στην κάψα αυτή του έρωτα,μη με αφήσεις βιόλα.

Είναι σεβντάς τα μάτια της,κι τ' όνομά της Νίκη,όποιος την δει τα πάντα τουδίνει να του ανήκει.