Τα πάντα μου, της χάρισα,

Σαν κοπελάκι αισθάνομαι,πάλι κοντά σου βιόλα,και ξανά ζωντανεύουνε,τα παραμύθια όλα.

Αφήσαμε έναν έρωτα,κάποτε εμείς, Αλέξη,γύρνα και πάρε με αγκαλιά,χωρίς να πούμε λέξη.

Βλέπεις, ακούς, αισθάνεσαι,μετά καταλαβαίνειςκαι αντιδράς σε ό,τι πω,μα μήνυμα δε στέλνεις.

Μ' αρέσουνε τα μάτια σουκι ας μοιάζουνε με ψέμα,όποιος τα δει, θα χάνεται,στου έρωτα το βλέμμα.

Όταν σε βλέπω να περνάς,με πιάνει μια λαχτάρα,κι αναρωτιέμαι μέσα μου,να μ’ αγαπάει άρα;

Είσαι αυγή στο σούρουποστο τέλος η αρχή μου,Είσαι σεβντάς, είσαι καημός,τα πάντα στη ζωή μου.