Μες στη συνείδηση πολλά

Στέκω να δω να έρχεσαι,εσύ φθινόπωρό μου,στα πρωτοβρόχια να κρυφτεί,το δάκρυ το δικό μου.

Είσαι αυγή στο σούρουποστο τέλος η αρχή μου,Είσαι σεβντάς, είσαι καημός,τα πάντα στη ζωή μου.

Στον έρωτά σου προσπαθώ,πολύ και επιμένω,γιατί ’σαι φως μου της ζωής,δικό μου πεπρωμένο.

Είδα εγώ τον έρωτα,στα δυο σου μάτια μόνο,η ομορφιά σου σταματά,αγάπη μου, τον χρόνο.

Γίγαντα μου στις κορυφές,να στέκεσαι και μόνο,κι εγώ ας είμαι χαμηλάπάλι θα καμαρώνω.

Πες μου μια λέξη μοναχά,κι εγώ θα προσπαθήσω,μ’ αυτή τη λέξη όνειρα,να σου τα ζωγραφίσω.