Δεν τα κρατείς τα λόγια σου,

Πρώτη του Οκτώβρη σήμερα,για μένα άλλη μια μέρα,αφού ’σαι αλλού και δύσκολα,θα πούμε «καλημέρα».

Εγίνηκε η αγάπη μουένα τσαμπί σταφύλι,που μου πες θα γεράσουμεκαι θα 'μαστε δυο φίλοι.

Κάτσετε σεις, φεύγω εγώ,δε θέλω να απορήσεις,εκτός κι αν θέλεις φίλο σου,σ' αυτόν να με συστήσεις.

Βασανισμός ανείπωτος,του χωρισμού τ’ αντίο,κλάμα, καημό και οδυρμό,σέρνω και για τους δύο.

Αυτά που ζήσαμε μαζί,ψάξε να βρεις σε χίλιους,φεγγάρια μες στα χέρια σου,δε θα ξανά 'χεις κι ήλιους.

Σακατεμένη η σκέψη μου,πάλι γυρνά σε άλλη,μήπως και νιώσει μια χαρά,πριν προδοθεί και πάλι.