Εγίνηκε η αγάπη μου

Καρδιά μου, θα 'ρθει, μη πονάς,λιγάκι άκουσέ με,σε ξεγελώ με ψέματα,καρδιά, συγχώρεσέ με.

Πάνω σου ανεξίτηλος,θα μείνω μες στον χρόνο,ότι χαρά κι αν ακουμπάς,να στη γεμίζω πόνο.

Μη κλαις που πια τελειώσαμεκαι μένεις μοναχή σου,ένας αλήτης τι χαράνα φέρει στη ζωή σου;

Δεν λιάζει απ’ όταν έφυγες,μόνο βροχές και κρύο,και κολλημένο το μυαλό,μες στο δικό σου αντίο.

Μα αν αρνηθεί φεγγάρι μου,να 'χει σκοτάδια πες της,μπόρες πολλές και κλάματα,στις μαύρες συννεφιές της.

Πρώτη του Οκτώβρη σήμερα,για μένα άλλη μια μέρα,αφού ’σαι αλλού και δύσκολα,θα πούμε «καλημέρα».