Μπορείς να γράφεις ό,τι θες,

Μου έκλεψες το αύριοτο πριν το χτες το τώραείναι η στιγμή που σμίξαμε,καταραμένη ώρα.

Προδότης όποιος αγαπά,μα πίσω μαχαιρώνει,κι ό,τι στον άλλον έκανες,ο χρόνος στο πληρώνει.

Κλείσε τα μάτια και θα δεις,πως η ζωή μου μοιάζειέτσι να γίνει κι η ζωήκείνου που σ’ αγκαλιάζει

Σαν φάρος μες στη σκοτεινιά,κρατώ ακόμη φως μου,κι ας έχει γίνει θάλασσαγια σένα ο καημός μου.

Κορμί μου σε κατάστρεψε,μα μη σε δω σε θλίψη,ακόμα κι όταν έφευγε,φώναζες θα σου λείψει.

Δεν λιάζει απ’ όταν έφυγες,μόνο βροχές και κρύο,και κολλημένο το μυαλό,μες στο δικό σου αντίο.