Μου έκλεψες το αύριο

Τα χέρια μου το άνοιξαν,το μνήμα των ονείρων,κι είχα για σένα φτιάξει εγώ,τ’ άπειρα των απείρων.

Όλα αυτά που ζήσαμε,έμοιαζαν συναυλία,μπαλάντα μοιάζει ερωτική,με φόντο τη Γαλλία.

Μη κλαις που πια τελειώσαμεκαι μένεις μοναχή σου,ένας αλήτης τι χαράνα φέρει στη ζωή σου;

Με τη σιωπή, σου φώναζα,πόνους πολλούς κρατούσα,και με τα μάτια μου τα δυο,πριν φύγεις, σου μιλούσα.

Σακατεμένη η σκέψη μου,πάλι γυρνά σε άλλη,μήπως και νιώσει μια χαρά,πριν προδοθεί και πάλι.

Η υπομονή μου στέρεψε,αξιοπρέπειά μου,δεν ήθελε και δεν θα ’ρθει,ποτέ στην αγκαλιά μου.