Αυτά που γράφω δε θα βρεις

Δεν σου ζητώ συγχώρεση,εράγισε το τζάμι,άμε να βρεις τι σου 'καμα,άλλος να σου τα κάμει.

Όταν περνούσες δύσκολα,σου στάθηκα σαν βράχος,κι έφυγες, με παράτησες,στο πρώτο μου το λάθος.

Ήμουν ανθός της λεμονιάς,κι 'χα νερό κι ανθούσα,και 'φυγες και μαράθηκεο ανθός, μαυρομαλλούσα.

Πριν πεις πως δεν σ’ αγάπησα,θα σου θυμίσω ένα,σου είχα πει, πως σ' αγαπώ,πιο πάνω απ' τον καθένα.

Μπορείς να γράφεις ό,τι θες,για όλο τον κόσμο μοίρα,μα 'γω, αυτή τη δύναμη,'πο πάνω σου την πήρα.

Δε με φοβίζει ο χωρισμός,ό,τι πονά τ' αντέχω,μα με πονά να σε θωρώ,φως μου, κι να μη σ' έχω.