Εστέρεψε η έμπνευση,

Σαν κοπελάκι αισθάνομαι,πάλι κοντά σου βιόλα,και ξανά ζωντανεύουνε,τα παραμύθια όλα.

‘Ενα φιλί απ’ τα χείλη σου,κι ας γίνουν όλα στάχτη,από όταν τα αντίκρυσα,τα’ χω, μωρό μου, άχτι.

Πάλι κερδίζεις την πρωτιά,βασίλισσα στη στέψη,όσα κι αν έχω στο μυαλό,είσαι η πρώτη σκέψη.

Νοστάλγησαν τα μάτια μου,τον τρόπο που κοιτούσες,χωρίς να πούμε τίποτα,γι’ αγάπη μου μιλούσες.

Πάνω στις στάχτες όνειρα,φτιάχνω για σένα πάλι,κι ας τα ’καψες μία φορά,εγώ γυρεύω κι άλλη.

Η πιο όμορφη του ονείρου μου,η πιο όμορφη στη ζήση,όποιος σε δει στον ύπνο του,δεν θέλει να ξυπνήσει.