Συγχώρα με που άφησα,

Απ' όταν εχωρίσαμε,πράμα δεν έχω άλλο,λίγες χαρές, δεν έσβησαν,ποτέ σεβντά μεγάλο.

Έχω γεμίσει το κορμί,πληγές γεμάτο να 'ναι,τον χωρισμό μας σκάλισα,για πάντα να θυμάμαι.

Έφυγε και παράτησε,ένα κορμί να λιώνει,αφού χαρά της έδωσε,άσ’ την να καμαρώνει.

Καλιά να ήμουν δίπλα σου,στης Σταύρωσης την ώρα,παρά να ζω να τη θωρώ,μ’ άλλον, Χριστέ μου, τώρα.

Όρκους να δίνεις αν μπορείς,εσύ να τους κρατήσεις,αλλιώς θα έρθει η στιγμήγια να μετανοήσεις.

Αφήσαμε έναν έρωτα,κάποτε εμείς, Αλέξη,γύρνα και πάρε με αγκαλιά,χωρίς να πούμε λέξη.