Μέσα στους πόνους δε λυγάς,

Δεν τη φοβάμαι τη ζωή,και θα το δεις στην πράξη,κι ο θάνατος μου δύσκολα,μπορεί να με τρομάξει.

Μέχρι το τέλος προσπαθώ,δε με λυγά κανείς τους,με κάνουν δυνατότερο,γι' αυτό Θεέ μου ζήστους.

Μ' αρέσει κρύο με βροχή,και μια φωτιά μεγάλη,με φίλους, και παλιό κρασί,να κάνουμε κεφάλι.

Χτύπα με μοίρα, χτύπα με,μα αν δεις να κάνω πίσω,ήρθε η ώρα μοίρα μου,εγώ να σε διαλύσω.

Είν’ η ζωή μια θάλασσα,με κύματα μεγάλα,κι ώσπου να βγεις απ’ τον βυθό,σε ’χουν σκεπάσει κι άλλα.

Είμαι περήφανος πολύ,για να τα παρατήσω,δεν έμαθα τι πάει να πει,μωρό μου, κάνω πίσω.