Με τ' άρωμά σου χάνομαι

Εξέχασε το στόμα μου,το γέλιο πώς το βγάζει,αφού του λείπεις δεν γελά,μονάχα αναστενάζει.

Νίκη μου, θα ’ναι νίκη μου,μια μέρα να σε νιώσωκαι την υπόλοιπη ζωή,ό,τι έχω να σου δώσω.

Λαμπάδα έχει το κορμί,και το μαλλί κατράμι,κι όποιος τη δει χαμογελά,και τον σταυρό του κάνει.

Τον έρωτά μου μαρτυρώ,στ’ αγάπης σου το πάθος,είναι δεν είναι το σωστό,είναι δεν είναι λάθος.

Σπάω τον ήχο της σιωπής,φως μου, γιατί τρομάζω,και τ’ όνομά σου με λυγμούς,αγάπη μου, φωνάζω.

Παραμυθένιε μου σεβντά,του φως μου, ηλιαχτίδα,είσαι το ομορφότερο,ξημέρωμα που είδα.