Φωτιά φωνάζω ν' ακουστεί,

Πες μου τι λέξεις στη σειρά,πρέπει εγώ να γράψω,την ομορφιά σου κοπελιά,να τους την περιγράψω.

Μπορεί να γίναν παρελθόν,όνειρα που ’χα κτίσει,μα θα ’σαι το καλύτερο,όνειρο που ’χω ζήσει.

Μέσα στο σκότος, ήλιου φως,η τελευταία ελπίδα,είσαι στα μάτια μου τα δυο,ό,τι πιο ωραίο είδα.

Γίγαντα μου στις κορυφές,να στέκεσαι και μόνο,κι εγώ ας είμαι χαμηλάπάλι θα καμαρώνω.

Για πάντα, σου το φώναζα,μέχρι να μπω στο χώμα,όμως κι εκεί σε αγαπώ,πάντα και λίγο ακόμα.

Είδα εγώ τον έρωτα,στα δυο σου μάτια μόνο,η ομορφιά σου σταματά,αγάπη μου, τον χρόνο.