Τον ουρανό με χρώματα,

Είσαι το φως στη σκοτεινιά,στα σωθικά πνοή μου,είσαι το τέλος κι η αρχή,στην ίδια τη ζωή μου.

Ανάθεμα σε για μυαλό,κι ήντα καψούρα έχεις,ενώ σου λέει μακριά,πάλι κοντά της τρέχεις.

Ένα χαμόγελο πολύ,μου πέφτει κοπελιά μου,γιατί γελάς και λιάζεται,ολόκληρη η καρδιά μου.

Τέτοια αγάπη στη ζωή,δεν έχει υπάρξει άλλη,όλη η ζωή μου πάνω σου,αγάπη μου, Μιχάλη.

Αγάπη, έρωτα, φωτιά,καψούρα μου μεγάλη,όπως με σένα ένιωσα,δεν έχω νιώσει μ’ άλλη.

‘Ενα φιλί απ’ τα χείλη σου,κι ας γίνουν όλα στάχτη,από όταν τα αντίκρυσα,τα’ χω, μωρό μου, άχτι.