Έφυγες και παράτησες,

Μπερδεύουνε τα δάκρυα,με της βροχής τις στάλες,και σβήνουνε τη φλόγα μου,στείλε Θεέ μου κι άλλες.

Όλα τα όνειρα του χτες,κι απόψε με πονάνε,τόσα χιλιάδες «σ’ αγαπώ»,κορίτσι μου, πού να ’ναι;

Ω το ρημάδι για μυαλό,άρχισε εδά να καίει,στ’ αθιβολής σου το καημό,και ντάκαρε να κλαίει.

Όταν γελώ, χαμογελώ,μα ’ναι μικρή μου ψέμα,το κρύβω να μη φαίνεται,μα βγαίνει μου στο βλέμμα.

Τις νύχτες που 'μαι μόνος μου,και σκέφτομαι εσένα,βρίσκω συχνά τα μάτια μου,αγάπη μου, κλαμένα.

Όταν σε δω χαμογελώ,μα ποιος να το πιστέψει,ο ίδιος άνθρωπος μπορεί,και να με καταστρέψει.