Δεν ξαναγράφω για έρωτες,

Ανέ με δεις, μες στη βροχή,να στέκω μια στο τόσοΜη μου μιλήσεις,προσπαθώ το δάκρυ να σκοτώσω.

Αγιά Βαρβάρα χαίρομαι,όταν κερί σ' ανάβω,όλοι οι πόνοι φεύγουνεχωρίς να καταλάβω.

Αν γιάνει με το κλάμα μου,για μια στιγμή ο πόνος,γέλα εσύ, να κλαίω εγώ,μα να γενεί συγχρόνως.

Όλα τα όνειρα του χτες,κι απόψε με πονάνε,τόσα χιλιάδες «σ’ αγαπώ»,κορίτσι μου, πού να ’ναι;

Κάθε πρωί νέα αρχή,μήπως και γιάνει ο πόνος,λένε καλύτερος γιατρός,είναι, κερά μου, ο χρόνος.

Μέσα στους πόνους σ’ έμαθα,κορμί μου, να πηγαίνεις,γι’ αυτό στον πόνο δε λυγάς,κι όρθιο πάντα μένεις.