Αν ξεχαστείς, για μια στιγμή,

Είσαι το φως στη σκοτεινιά,στα σωθικά πνοή μου,είσαι το τέλος κι η αρχή,στην ίδια τη ζωή μου.

Ξυπνώ και το χαμόγελοστα χείλη μου το φέρνεις,πολλοί το προσπαθήσανε,μα εσύ το καταφέρνεις.

Δεν έχω, φως μου, δύναμητον χρόνο να γυρίσω,έλα εδώ στο σήμερα,να σε ξαναγαπήσω.

Όποιος στα χέρια σε κρατά,βαστά τα πάθη όλα,κι είναι πολλοί που καίγονται,για αυτά τα πάθη βιόλα.

Έρωτας ανεκπλήρωτος,φωτιά από δε σβήνει,τα πάντα στάχτη πίσω της,τίποτα δεν αφήνει.

Μπορεί να γίναν παρελθόν,όνειρα που ’χα κτίσει,μα θα ’σαι το καλύτερο,όνειρο που ’χω ζήσει.